Vandaag zijn we het gebied van Reyjanes en Grindavik gaan verkennen. We hebben geen lava gezien, maar wel de blakerzwarte stromen die recent uit de uitbarsting gekomen zijn.
De dag begon wel in mineur, want ik had voor het ontbijt de eerste locatie in m'n gps gezet, maar terug afgezet aangezien we eerst gingen eten. Maar toen we in de bus stapten zette ik de laatst gekozen locatie in als bestemming, maar moet me mis typt hebben. Het bleek de locatie van dag 2 terug te zijn, en ik dacht al 'amai dat is daar dat we een stukje dezelfde richting uit moesten', maar ik had niet erg op de route gelet, en dacht 'we draaien straks wel af'. Maar na pakweg 40km zag ik een bordje staan 'nog 10 km tot die bestemming van dag 2' waardoor we ons aan de kant gezet hebben en ja hoor. We moesten helemaal terug naar Reykjavik om dan gewoon de autostrade richting het vliegveld, dus helemaal zuidelijk, te nemen. Een dik uur hebben we verspild. De leeftijd zal me dan toch parten beginnen spelen zeker?
Plotse sneeuwstorm
Maar de weg terug was wel zot. Er was plots een sneeuwstorm komen opzetten, en we zagen iemand met een 4x4 die langs de andere kant van de weg in de diepsneeuw gereden was. Hij zat tot z'n assen in de sneeuw. En die man had zijn vrouw blijkbaar gevraagd om hem er effe uit te duwen, want die was met alle geweld achteraan een 2 ton zware jeep aan't duwen in een blizzard. Nog geen 2km verder waren er 3 dezelfde Dacia Dusters (de jeep versie) achter elkaar aan't rijden en de middelste reed ook los van de weg af vol in de diepsneeuw. Helemaal vast. Iedereen moest eromheen rijden.
Ik ben toch ook wat trager gaan rijden, want de bus had ook wel last van de wind. Er waren windstoten tot 144km/h.
De vulkanen wandeling
We hadden een mooie locatie uitgekozen om ons busje te zetten. Deze keer eens niet betalend, want zowat elke parking hier in IJsland heeft camera's waardoor je nummerplaat gescand wordt en je dus verplicht bent om te betalen, anders volgt een boete. Voor ons busje zal dit gemiddeld 1300 ISK geweest zijn met een piek tot 2000 ISK. Doe de ISK /1000 x7 om naar EUR te gaan.
Maar het was een azuurblauw meer waar we dus geparkeerd stonden, om aan onze wandeling te beginnen. Kelly had zoals gewoonlijk voor de route gezorgd, en ik had de gpx gedownload en in m'n gpx appje opgeladen om de route te volgen.
Als snel waren we aan een aantal huizen waar we voorbij moesten. En direct kwam er een kat naar ons gelopen die begon te miauwen. Maar die bleef dus bij ons en heeft uiteindelijk heel onze 8km wandeling mee gewandeld, steil bergop, door de sneeuw, over de rotsen... precies of we een hond bij hadden. Mensen spraken er ons op't einde zelfs over aan. Wij speelde het spel mee dat dat onze kat was en dat we die mee gebracht hadden vanuit België. Zo steen we nu, inclusief de kat, op een paar foto's van een Duitser die helemaal mee was met het verhaal.
Maar ook deze navigatie verliep niet feilloos. Het was heel heftig terrein zonder echte weg, dus ik geraakte steeds van m'n route af, tot Senne een knopje zag in m'n appje om de richting van m'n bolletje aan te geven. Iets wat ik nog niet gevonden had. Ik zal maar zeggen: de tweede keer dat m'n leeftijd me parten zal gespeeld hebben, en gelukkig dat ik 'de jeugd' bij heb om me jong te houden. Merci Senne!
Eens op onze route ging het, inclusief de kat, uitstekend. De zichten waren gewoon prachtig!
Onderweg hebben we terug een paar borrelende plassen gezien. Dat blijft toch fascinerend he.
's Avonds zijn we terug lekker gaan eten in de stad.
En omdat er gisteren wel wat posts over het noorderlicht gemaakt werden, wilden we ook onze kans wagen. We zijn dus om 21:00 nog met ons busje vertrokken naar een Aurora View point, in de hoop van een groene glimp te zien. Maar na een uurtje zijn we terug vertrokken. De avondzon was wel super mooi!
Toen we terug in het hotel kamen bleek de 5e verdieping afgehuurd, voor een privé feestje. Dat was wel minder prettig, want dit heeft tot 00;15 geduurd, bij ons dus 2h15 's nachts terwijl we morgenvroeg om 7h op moesten om onze vlieger te halen.